Καβάλα… λατρεύω αυτή την πόλη, μπορώ να πω με σιγουριά την έχω ερωτευτεί.
Κάποτε μου έλεγαν “σπουδάζεις στη Θεσσαλονίκη και ακόμα δεν έχεις πάει Καβάλα…” πόσο δίκαιο είχαν. Όταν τελικά ήρθε η πολυπόθητη μέρα να την επισκεφτώ τότε μόνο κατάλαβα…. τι εννοούσαν οι άλλοι. Όταν μετά από ένα βουνό, στρίβοντας με το αυτοκίνητο εμφανίστηκε η Καβάλα, άνοιξα το στόμα, τι είναι εδώ ρώτησα όλο απορία τη φίλη που θα με φιλοξενούσε… η Καβάλα μου είπε.
Τι έχανα τόσο καιρό, σκέφτηκα. Απλά τέλεια. Ωραία δομή, άψογα κτίρια και η θέα από το κάστρο, μαγευτική. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη βόλτα μου στα στενά του Νέστου καθώς επίσης και ένα καφέ στη μέση ενός δάσους, ξύλινο, ζεστό, με τα φύλλα των δέντρων πεσμένα στη γη, το Νέστο παραδίπλα… ένα τοπίο βγαλμένο από ταινία.
Όταν μπήκα στο λεωφορείο για την επιστροφή, ήταν σαν να άφηνα πίσω ένα κομμάτι μου. Το μόνο που είναι σίγουρο,  είναι πως είδα λίγα πράγματα αλλά θα επιστρέψω πίσω να τα ζήσω με αυτόν που αγαπώ… Τι λες λοιπόν, φεύγουμε;